پروژه های شاخص
11622 - تاریخچه عرشه های فولادی مرکب

تاریخچه عرشه های فولادی مرکب

فولاد برای اولین بار برای نگاه داشتن یـک سقف بتنی در سال 1920 مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1926 سیـستم عرشـه فولادی را

تحت عنوان یک  اختراع ثبت نمودنـد. در اوایـل توسعه، عرشه فولادی تمامی موارد نیاز سازه به مقاومت را تامین می ساخت و بـتن جـهت

ارائه یک سطح پیاده روی  و مقاومت در برابر آتش اضافه می گشت.

استـفاده از عرشـه های فولادی برای سـازنده ها به عنوان قالب دائمـی و پلت فرم سـاخت و سـاز بسیار جـذاب بود و از سمت دیـگر یـک

جایگزین جذاب تر برای  دال های بتنی تقویت شده به حسـاب می آمد.در سال 1938،مهندسان از یک سیستم غیر کامپوزیـت کف سلولی

در ساختمان های صنعتی استفاده می کردند.

اولـین دال کامـپوزیت، بـتن مسلح شده توسـط عرشه فولاد Á در سال 1950 پدیدار گردیـد. اولیـن محصول شناخته شده دارای یک بخش

ذوزنقه ای با سیم های سرد کشیده شده (Tسیم) بود که در میان دنده های عرشه جوش داده شده بود. دال به عنوان یک دال بتـن مسلح

سنتی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و اینگونه استخراج گردیـد کـه نتایج پیش بینی شده با نتایج آزمایشگاهـی دارای تناظر خوبـی است.

در سال 1961 یک عرشه فولادی ذوزنقه ای با دندانه های نورد شده در پروفیل برای رسیـدن به انتقال برش افقی بین بتن و فولاد تولید

شد.این عرشه ها، مشهور به HiBond، پیشرو در سقف های مدرن مرکب عرشه فولادی محسـوب می شوند که با استفاده از برجستگی

پیوند بین بتن و عرشه را توسعه دادند.

تاریخچه آیین نامه ای عرشه های فولادی

اواسط دهـه 1960، تعدادی از تولید کنندگان، عرشه های مرکـب فولادی با ظرفیت حمل بـار قابل قبول دال ترکیبی با توجه به آزمایشات

تولید می کردند. هر یک از تولید کننده عرشه های فولادی، با به کارگیری اصول طراحـی مهندسی، محصولات خود را بـا تحقیقات گسترده

و مستقل توسعه دادند و آئین نامه های ساختمانی این سیستم را تحت عنوان عرشه های فولادی خاص پذیرش کردند.

در بسیاری از موارد آئین نامه های بومی اطلاعات بیشتری برگرفته از آزمایشات را از تولید کنندگان، با توجه به وضعیت ساخت خاص آنها

خواستار بودند.نتایج مستقل بدست آمده از تولیدات در حال رقابت، شرایط هزینه ای که سبب تاثیر سوء بر روی ساخت و ساز سقف های

مسلح شده عرشه فولادی شد، را ایجاد کرد.

با توجه بـه نیاز وجود یـک استاندارد، موسسه آهن و فولاد(AISI)یک پروژه تحقیقاتی در دانشگاه ایالتی آیووا زیرنظر مرحوم پروفسور

Carl Ekberg، به منـظور توسعه بخشیدن بـه یـک پایه واساس و معیاری مدون جـهت طراحـی سقف های عرشـه فـولادی در سال 1967

آغاز کـرد . تحقیقـات گستـرده توسـط  اساتیـد Carl Ekberg و Max Porter  در ایالت آیـووا، و محققان دیگر در دانشگاه Waterloo

دانشـگاه Lehigh، موسسـه پلی تکنیک Virginia و دانشـگاه ایالتی،  دانشـگاه West Virginia و دانشـگاه Washington، سبب ایـجاد

دامنه اصلی دانش در دال های کامپوزیت عرشه فولادی گردید.

این تلاش های تحقیقاتی در جامعه مهندسان عمران آمریکایی (ASCE)سبب ایجاد ASCE 3-84 دارای مشخصات برای طراحی و ساخت

دال های کامپوزیت با عرشه فولادی با کمیته ای استاندارد تحت رهبری پروفسور پورتر گردید. این سند دوباره در سال 1991 تجدید نظر

شـد. هر دو سنـد مربوط بـه سال 1984 و 1991 اسنـادی بودند که قابل قبـول برای طراحـی دال های کامپوزیت عرشـه فـولادی جهـت

مدل سازی به عنوان یک استاندارد به رسمیت شناخته شده اند.داشتن یک استاندارد پذیرش عرشه فولادی مرکب توسط مقامات ساختمانی

و به رسمیت شناخته شده سبب فرآیند طراحی ساده ، و منجر به رشد این محصول در بازار است.

 

نظری دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.